Ձ Օ Ն Ե Ր Գ

Այս հրատարակութիւնը կը նուիրեմ

95 տարեկան ժիր և համեստափայլ

ՏԻԿԻՆ ԱՐՄԻՆԷ ԻՅՆԷՃԱՆԻ

որ

Մշտաջանօրէն կը կատարէ ստուգումները

Կանթեղալոյս հրատարակութեան:

Աստուած աւելիոՙվ վարձատրէ այս խոնարհ

և

Կամաւոր գործակցութիւնը և պահէ զինք

Առողջ և հեռու փորձանքներէ: 

ԱՍՏՈՒԱԾ ՀՈԳԻ Է, ԼՈՅՍ Է, ՍԷՐ Է

Յով. Դ.24, Ա. Յով. Ա.1, Ա. Յով. Դ.8, 16

Անբաւելի և Անպարփակ, Ամենատես և Ամէնուրէք Տէրը՚ Աստուած Իՙնքն է:  Պատմութեան սկիզբէն ի վեր, մարդ արարած եղած է աստուածապաշտ:  Անաստուածութիւնը atheism սկսաւ 18-րդ Դարէն յետոյ:  Հեթանոս կամ վայրենի կոչուած բոլոր մարդկային քաղաքակրթութիւնները հիմնուած են աստուածպաշտութեան՚ բնականօրէն անբացատրելի զօրութեան մը վրայ:

Աստուած, գերբնական և գերզգայական, ենթակայ չէ սահմանումի, բանական կամ զգայական ճանաչման, այլ Յայտնութիւնն է Իր Յիսուս Որդւոյն մարմնացեաՙլ Մարդեղութեամբ միայն:

Գտնել զԱստուած վերջնականապէս ու ամբողջապէս անհնարին է, իսկ չփնտռելը՚ կործանարար:  Մարդկութիւնը աւելի շատ պէտք ունի Աստուծոյ, քան երկիրն ու միւս մոլորակները՚ Արեւին:  Իմացականութիւնն ու կամքը մարդկային հոգւոյն վրայ կը նշմարեն լոՙյսը հզօր Էակի մը, որ կ՛իրագործէ մարդոց մէջ ճշմարիտը, բարին, օրինականը բացարձակ և անհուն կերպով, անիկա Աստուած է:  Աստուած Բարեհաճ է չարերուն և ապերախտներուն հանդէպ:  «Գթաՙծ եղէք, ինչպէս որ ձեր Հայրը գթած է»  ըսաւ Յիսուս:--Ղուկ. Զ.35:

Սկզբնական շրջանին կրօնքի մէջ ընդունուած են բազմաթիւ աստուածներ որոնցմէ մէկը համարուած էր գերագոյն աստուած:  Յոյներու մօտ՚ Զեւսը, իսկ Հայերու մօտ՚ Արամազդը:  Նախնական մարդուն համար, Աստուած մարդակերպ Էակ մըն էր, յետոյ Ան դարձաւ Հոգի, անհուն Զօրութիւն և ի վերջոյ բարեգութ Ողորմութիւն և Սէր՚ Յիսուս Որդւոյն յայտնութեամբ:

Ըստ Եզնիկ Կողբացիի, միակ և իրական էութիւնը Աստուած է, մշտնջենական, ոչինչով պայմանաւորուած, բայց ամէն ինչի պատճառ հանդիսացող Էակը:  Իդէալիստական փիլիսոփայութեան ըմբռնումով՚ մշտնջենաւոր է Իր տիեզերական զօրութիւնը, Իՙնքն է նախապատճառը և նախասկիզբը ամէն բանի:

Եգիպտացիք կը պաշտէին արեգակը՚ Օզիրիս անունով որպէս աստուած: Պարսիկներու համար Որմիզդը բարի արարածներու աստուածն էր, իսկ Ահրիմանը չարերու:  Հեփեստոսը յունաց դիցաբանութեան մէջ ճարտարարուեստի աստուածն էր, Աթենասը իմաստութեան աստուածուհին: Յունաց դիցաբանութեան մէջ, Զեւսը երկնքի և երկրի աստուածն էր, Պոսիդոնը Ծովու, Պլուտոնը ստորերկրեայ աշխարհի:

Միաստուածեան կրօններու մէջ, ան ճանչցուած էր որպէս գերագոյն Էակը, որ ստեղծած է երկինքն ու երկիրը և ամէն ինչ որ կայ, և կը խնամէ զանոնք:  Եբրայեցիք Եհովա կը կոչէին Զայն, Իսլամները՚ Ալլահ, Քրիստոնեաները՚ Հաՙյր Երկնաւոր: Այժմ անուանական քրիստոնեաները ուրանալով իրենց Աստուածը կ՛երկրպագեն դրամը, հեշտանքը և փառամոլութիւնը, ու կ՛ըսեն. «Բնութիՙւն, դոՙւն ես մեր աստուածը միայն քեզի կը հնազանդինք...»:

Պօղոս Առաքեալ ներշնչման ու հոգեկան յափշտակութեան մը պահուն կ՛ըսէ.

«Օ՜, ի՜նչ խորունկ են Աստուծոյ առատ ողորմութիւնը, իմաստութիւնն ու գիտութիւնը:  Որքա՜ն անքննելի են անոր վճիռները, և անզննելի են անոր ճամբաները:  Եւ իրապէս, "Ո՞վ կրցաւ երբեք Տիրոջ միտքը կարդալ, Կամ ո՜վ երբեք խորհուրդ տուաւ անոր. որ փոխարէնը առնելիք ըլլայ անկէ»: Որովհետեւ ամէն ինչ իրմէ է, իրմով և իրեն համար գոյութիւն ունի: Յաւէտ փա՜ռք Իրեն:  Ամէն»--Հռոմ. ԺԱ.33-36:

Աստուած մէկ է իր իսկութեամբ և բնութեամբ և բազում Իր յատկանիշներով և հանգամանքներով:  Աստուած գիտականօրէն ապացուցանելի չէ, որովհետեւ վերանցական է transcendent.  Աստուած տարրեղէն կերպարանք չընդունիր և մարմնիՙ աչքի տեսողութեան չի ենթարկուիր:  Ոչ միայն ձեռքով չի շօշափուիր, այլ մտքով ալ չվերլուծուիր, իսկ եթէ Ինք կամենայ կը ճանչցուի Իր արժանաւոր հաւատացեալներէն:  Աստուածորդի Յիսուս, սապէս յայտնաբանած է Հաՙյրը, ըսելով.

«Ամէն ինչ տրուեցաւ ինծի իմ Հօրմէս.  և ոչ ոք կը

ճանչնայ Որդին,  եթէ ոչ՚ Հայրը. և ոչ ոք կը ճանչնայ

Հայրը, եթէ ոչ՚ Որդին, և ան՚ որուն ուզէ յայտնել Որդին»

Մատ. ԺԱ.25-27:

Գոյացութիւններու իսկութիւնը անխուզարկելի:  Նիւթ ըսուած բանին իսկութիւնը անխորաչափելի է:  Տիեզերքի իրականութեանց իսկութիւնը հասկնալու համար, երբ չափէն աւելի մօտենանք, մայր բնութիւնը կ՛արգիլէ:

      1. Երեւոյթները որոշ հեռաւորութենէ մը դիտելու ենք:

      2. Քանի ստեղծագործութեան ստեղնաշարին վրայ բարձրանանք, գործօն սկզբունքն ու տիրապետող երեւոյթը հետզհետէ որպէս լոՙյս կ՛երեւի:

Սրբութիւնը ոՙչ թէ Աստուծոյ ստորոգելիներէն մին պարտ է ճանչնալ, այլ՚ խորագոՙյն իսկութիւնն է Աստուծոյ:  Հայ Պատարագամատոյցը կը սկսի.

«Խորհուրդ Խորին, անհաս անսկիզբ»:

Ոհ, ի՞նչ հիասքանչ Արարիչ է Աստուած:

            1. Տիեզերք մը ուր 100 միլիար ծիր կաթիններ (galaxy), որոնց իւրաքանչիւրը կը պարունակէ աւելի քան 100 միլիար աստղ, որոնք կը յայտնացուցանեն ստեղծագործ զօրութիւնը անճառելի Արարիչին:

            2. Մարդկային ուղեղը 3.3 lb. կշռող հիւսուածքի զանգուած մը